Het valt niet mee om naar ruim 40 jaar rock and roll over te stappen naar jazz.
Niettemin proberen we dat inmiddels een jaar of acht.
Enkele van ons zijn zelfs weer op les gegaan.
Het schijnt goed te zijn voor de conditie van de hersenen als die gepijnigd worden door notenschrift en ingewikkelde akkoordenschema’s.
Het heeft jaren geduurd voor we een beetje in staat waren de structuren van de jazzmuziek enigszins te doorgronden. Nu komt het steeds vaker voor dat één van ons roept: het lijkt warempel wel op jazz.
Er is nog een lange weg te gaan en het niveau van Miles Davis gaan we niet halen.
Maar we zijn er mee van de straat en we genieten van de progressie ook al gaat het met een slakkengang.
Het is een afgezaagd gezegde maar ook voor ons geldt: Je bent nooit te oud om te leren.
Bloe Klee 